Ιστορια της DNBK

Στην Ιαπωνία του 8ου μχ αιω η διοικούσα τάξη των Αριστοκρατών αναγνώρισε την παρουσία της ισχυρής Στρατιωτικής τάξης των Bushi Samurai  武士　侍 (τάξη των πολεμιστών) για τη διατήρηση In 8^th century Japan, the ruling aristocratic class recognized the presence of powerful military class of Bushi Samurai  武士　侍　(warrior class) for maintaining their fief territory.

Το 794 μχ στη μεσαιωνική πρωτεύουσα του Κιότο ιδρύθηκε το Butoku Den,(武徳殿)-Το Σπίτι των Πολεμικών Αρετών κάτω από την υψηλή αρμοδιότητα του Αυτοκράτορα Kanmu, με στόχο να προάγει τον στρατιωτικό ιπποτισμό και τελειότητα και να ενθαρρύνει τους πολεμιστές samurai να αναπτύξουν την στρατιωτική τους ανδρεία. Με εντολή του Αυτοκράτορα Saga στις 5 Μαίου 818 διεξήχθηκε για πρώτη φορά η τελετή έφιππης τοξοβολίας (Yabusame) προς τιμήν της παράδοσης των πολεμιστών samurai με σκοπό την προαγωγή της Αριστοκρατικής εξουσίας της Αυτού Μεγαλειτότητας στο  Butoku Den το οποίο βρίσκεται δίπλα στον Ναό  Heian (Heian Shrine　平安神宮) στο Κιότο. Από τότε, το Butoku Den έγινε το κύριο σημείο αναφοράς εκπαίδευσης των πολεμικών τεχνών στην ιστορία της Ιαπωνίας.

Από τα τέλη του 9ου αιω, η άνοδος των ανδρών με μαχητικές και στρατιωτικές ικανότητες έμελε να σημαδέψει την ιστορία της Ιαπωνίας.  Αποκολλούνταν Bushi, {武士}　(Η Τάξη των Πολεμιστών) και η έννοια του Samurai {侍} αναφερόταν κυρίως σε μία κλάση μαχητών οι οποίοι υπηρετούσαν την  τάξη των ευγενών. Εκπαιδευόντουσαν στο Tachiuchi (ξιφομαχία), Sojutsu (η τέχνη του κονταριού με λόγχη), Naginatajutsu (δόρυ με πέλεκυ), Kyuba no Michi (弓馬の道)　(ο δρόμος του ιππέα, την υπόκλισης και του τόξου)  καθώς επίσης και σε άλλες ομοειδείς στρατιωτικές εκπαιδεύσεις σχετικές με τον πόλεμο. Κατά την περίοδο Genpei (12ος αιω) οι πολεμιστές Bushi δεν ασκούντο μόνο στις πολεμικές εκπαιδεύσεις (bujutsu) αλλά έγιναν ευρέως γνωστοί και για την υψηλή ηθική τους υπόσταση καθώς και το ήθος τους. Τηρούσαν πιστά τον γνωστό Κώδικα Bushido ο οποίος ήταν σπουδαιότερος από οποιονδήποτε άλλο κανόνα ή άλλο κυβερνητικό έγγραφο/καταστατικό. Το Bushido, {武士道} προσέφερε και την τελευταία επιρροή στις τάξεις των ευγενών για τα επόμενα 1000 χρόνια.    

Αργότερα στον 14ο αιω στην Φεουδαρχική Ιαπωνία και μέχρι τα τέλη του 19ου αιω, αναπτύχθηκε ένα πολυσύνθετο σύστημα διεξαγωγής μάχης στο οποίο χρησιμοποιούνταν μεγάλος αριθμός και είδος όπλων, πανοπλιών/στολών, και διάφορα εργαλεία μάχης. Πολλά Ryuha Bujutsu (流派武術)-Πολεμικές Σχολές βασισμένες σε συγκεκριμένα συστήματα/μεθόδους- κλάδοι αναπτύχθηκαν εκτεταμένα δίνοντας έμφαση στις στρατηγικές μάχης, μεθόδους, θεωρίες και πράξεις. Οι μαχητές samurai ως ενεργούσα τάξη ευγενών κατευθυνόμενοι από τις αξίες του επαγγελματισμού και των ηθικών δεσμεύσεων μιας ολόκληρης ζωής, αφιέρωσαν την ύπαρξή τους στην ανάπτυξη αυτών των υψηλών μαχητικών ικανοτήτων και στην καλλιέργεια της στρατιωτικής/μαχητικής κουλτούρας. Το πολλαπλό σύστημα μαχητικής στρατηγικής Heiho-兵法, ενσωματώνει ένα σύνθετο σύστημα ένοπλων τεχνικών όπως και άοπλων ικανοτήτων μάχης οι οποίες αναπτύχθηκαν κατά την περίοδο εξάπλωσης των εσωτερικών πολέμων όπως είναι γνωστή και ως Sengoku Jidai (Περίοδος του Έθνους στον Πόλεμο) της Ιαπωνίας από τον 15ο έως την πρώτη περίοδο του 17ου αιω.

Στην αποφασιστική μάχη της Sekigahara στο 1600 A.D, η στρατιωτική κάστα των Tokugawa κατέστρεψε τα συμμαχικά στρατεύματα των Toyotomi και ως αποτέλεσμα αυτής (της μάχης  η ισχυρή φεουδαρχική Κυβέρνηση Shogun υπό την επωνυμία Bakufu εγκαταστάθηκε στην Edo (σημερινό Tokyo). Κάτω από το καθεστώς Bakufu, η Γιαπωνέζικη κάστα/οικογένεια των πολεμιστών για τα επόμενα 260 χρόνια διατήρησε τις παραδοσιακές αρχές των στρατιωτικών αρχών/αξιών.

Γνωρίζουμε ότι οι Bushi (κάστα των πολεμιστών συχνά αποκαλούμενοι ως Samurai) δεν ήταν μόνο οι πρώτοι της κοινωνικής αριστοκρατίας για τις μαχητικές τους ικανότητες αλλά αποτελούσαν την επιτομή της υποδειγματικής ηθικής ηγεσίας ζώντας οι ίδιοι κάτω από τις αρχές του Κώδικα Bushido τις οποίες και υπέμεναν αμείλικτα. Οι κανόνες των Tokugawa Bushido (武士道) οι οποίοι κωδικοποιημένοι στο Buke Sho Hatto (武家諸法度) -Νόμοι και Διακυβέρνηση των Bushi- ήταν ίσως το περισσότερο αυστηρά καταστατικό κείμενο από οποιοδήποτε άλλο μέχρι εκείνη τη στιγμή.

Ήταν αυστηρή και απόλυτη η υπακοή των πολεμιστών στον κώδικα συμπεριφοράς ο οποίος βασίζονταν στις αρχές της τιμής, ασυμβίβαστη πίστη, κουράγιο, καθήκον, καθήκον και ευλάβεια, θυσία, τιμιότητα, αρχές, συμπόνια και ασύγκριτο μαχητικό πνεύμα. Μέσα σε αυτό το δυναμικό προκαθορισμένο πλαίσιο σκέψης ο Bushi δούλεψε ασταμάτητα στον "δρόμο του σπαθιού" όπως και σε άλλες πολεμικές αρχές.

Κατά την περίοδο Tokugawa και μέχρι τα μέσα του 1800 μ.χ, οι διάφορες σχολές πολεμικών τεχνών ενεπλάκησαν στην ανάπτυξη της τελειότητας στην πολεμική δεινότητα. Τα παραδοσιακά Bujutsu όπως το Kenjutsu, Gekikenjutsu, Heiho, Iaijutsu, Battojutsu, Naginatajutsu, Kogusokujutsu, Jujutsu, Kyujutsu, Bajutsu, Sojutsu, Hojutsu καθώς και διάφορες τεχνικές όπλων αναπτύχθηκαν εκτενώς κάτω από τις προσπάθειες και οδηγίες εξεχουσών μορφών (του πεδίου των πολεμικών τεχνών).

Οι Bushi υπενθύμιζαν ότι ο δρόμος του πολεμιστή είναι να υπηρετεί τον Κύριο του με την αίσθηση της μέγιστης τιμής τόσο στο πεδίο της μάχης όσο και στην καθημερινή ζωή. Η ετοιμότητα για μάχη ήταν ο τρόπος της επίδειξης/απόδειξης της υπέρτατης θυσίας του. Tokugawa Yoshinobu ο τελευταίος shogun κάτω από την πολιτική πίεση του πανίσχυρου Άρχοντα της Satsuma, ήταν αυτός που τελικά παραιτήθηκε της πολιτικής του δύναμης έναντι του Αυτοκρατορικού θρόνου. Αυτό ήταν αποτέλεσμα της ανάρμοστης συμπεριφοράς και ηγεσίας του καθεστώτος Tokugawa κατά τους αιώνες. Η πολιτική ανάγκη και οι διεθνείς πιέσεις κατευθυνόμενες από τα "Μαύρα Πλοία" από την Αμερική και άλλα Ευρωπαϊκά έθνη/κράτη αναγκάζοντας τους νεαρούς ηγέτες samurai των 3 κύριων οικογενειών να θέσουν σε εφαρμογή την διαμόρφωση του νέου κράτους κάτω από την Αυτοκρατορική Μοναρχία. Αυτή ήταν η αρχή της Παλινόρθωσης Meiiji  (明治維新) του 1867. Με τις πολιτικές προσπάθειες των Αρχηγών των 3 οικογενειών samurai, Satsuma, Tosa και Choshu, η Ιαπωνία άρχισε να διαμορφώνεται σε ένα νέο κράτος το οποίο θέλησε να αναπτύξει δεσμούς με τη Δύση και να αναπτύξει μία αναγνωρίσιμη θέση στρατιωτικής και πολιτικής δύναμης στη Διεθνή Κοινότητα. Σε αυτή τη θορυβώδη ιστορική περίοδο, η κουλτούρα των παραδοσιακών πολεμικών τεχνών και η φιλοσοφικές τους αρχές έγιναν σημαντικά εργαλεία στη διαμόρφωση της εθνικής ιδεολογίας.

Μετά την Παλινόρθωση Meiji restoration, στο 1867 ψηφίστηκε ο νόμος Haito Rei (περί της εγκατάλειψης/απόρριψης μεταφοράς των σπαθιών) προκάλεσε έντονη λογομαχία με τη μείωση του κύρους των samurai. Από τότε η εξάσκηση στο Geki-Ken έγινε ιδιαίτερα δημοφιλής στις επιδείξεις κοινού μεταξύ των εξασκούμενων από το Kenjutsu για οικονομικούς λόγους.

Παρόλα αυτά ο πόλεμος Seinan no Eki, του 1877 ο οποίος έλαβε χώρα στην επαρχία Kagoshima από τον εναπομείναντα samurai Takemori Saigo άλλαξε σημαντικά τον σεβασμό της τέχνης του Kenjutsu. Οι ειδικές δυνάμεις Batto Tai (οι "δρόμοι του σπαθιού" και της "μάχης του σπαθιού") που περιλαμβάνονταν στην Μεραρχία των Δυνάμεων της Αστυνομίας του Τόκιο, πολέμησαν τόσο δυναμικά και γενναία με τα σπαθιά τους προκαλώντας σημαντικές βλάβες στις αήττητες μέχρι τότε δυνάμεις του Saigo. Αυτή η διασημότητα προσέφερε ξαφνική δημοσιότητα και ανανέωση της ενέργειας/ηθικού που χρειάστηκε το kendo.

Ένα άλλο συμβάν ήταν η Σινο-Ιαπωνικός πόλεμος ενάντια στη Δυναστεία Shing της Κίνας. Η διεθνής αστάθεια στην Ασία ανάγκασε την Ιαπωνία να αναπτύξει μία σημαντική ετοιμότητα/επιφυλακή των στρατιωτικών της δυνάμεων για την απαραίτητη άμυνα του έθνους. Το 1895, στην ιστορική πόλη του Κιότο κατά τον εορτασμό του 1100 ετών από ανακοινώσεως της πόλης ως Αυτοκρατορική πρωτεύουσα από τον Αυτοκράτορα Kanmu, ο Ναός Heian θα ξαναχτίζονταν με επί πλέον κατασκευές κατά τη διάρκεια της ευοίωνης γιορτής. Ο Αυτοκράτορας Kanmu ήταν αυτός που το 794 μχ έδωσε εντολή για τη κατασκευή του Butokuden προκειμένου να ενθαρρύνει τους Αριστοκρατικούς μαχητές/πολεμιστές να τελειοποιήσουν τις μαχητικές/πολεμικές τους ικανότητες και πνεύμα. Κατόπιν, ο Κυβερνήτης του Κιότο Chiaki Watanabe, ο Δούκας και ιερέας στον Ναό Heian M. Minobu, ο Ταμίας της Νομαρχίας του Κιότο H. Torikai, ο Αρχηγός της Αστυνομίας του Κιότο Kumataro Sasa, και ο Αξιωματικός της Αστυνομίας Takamichi Tanaka έγιναν διοργανωτικά οι προαγωγοί της άνευ προηγουμένου ιδέας της δημιουργίας μιας Εθνικής Οργάνωσης/Κοινότητας Budo με το όνομα Dai Nippon Butoku Kai. Ξεκίνησε ως ένα ειδικό γεγονός Εθνικής Επίδειξης Budo υπό την παρατήρηση της Αυτού Μεγαλειότητας του Αυτοκράτορα Meiji. Επί πλέον αυτού όμως θα μπορούσε να αποτελέσει και μία δέσμευση προς το έθνος σχετικά με το Budo που θα συνοψίζονταν στα παρακάτω:

1.  Διοργάνωση του ετήσιου Butoku Sai

2.  Ίδρυση ειδικών στο Budo σχολών για εκμάθηση, καθοδήγηση και παροχή διαπιστεύσεων/αδειών. 

3.  Αναγνωρίσεις/διαπιστεύσεις των ασκουμένων στο Budo 

4.  Διατήρηση των παραδοσιακών Bujutsu 

5.  Διερεύνηση και γνωστοποιήσεις/δημοσιεύσεις πάνω στη θεματολογία των κλασικών όπλων και Bujutsu.

Έτσι, το 1895, η Dai Nippon Butoku Kai (大日本武徳會) η Ανώτατη Αρχή των Μαχητικών/Πολεμικών Τεχνών/Αρχών της Ιαπωνίας ιδρύθηκε στο Κιότο της Ιαπωνίας με την υποστήριξη της Εθνικής Κυβέρνησης και την έγκριση του Αυτοκράτορα Meiji (明治天皇) προκειμένου να σταθεροποιήσει, προάγει και καθιερώσει όλες τις πολεμικές τέχνες και συστήματα που υπήρχαν στην Ιαπωνία. Ήταν το πρώτο επίσημο ινστιτούτο πολεμικών τεχνών και το καλύτερο/πρώτο στο Κυβερνητικό σχήμα/σώμα της Ιαπωνίας φέροντας την έγκριση υψηλής εξουσιοδότησης όσο καμία άλλη αρχή παραδοσιακού BUDO.

Ο Πρίγκιπας Komatsunomiya Akihito Shinno, Διοικητής του Αυτοκρατορικού Στρατού υπηρέτησε ως ο πρώτος Ανώτατος Πρόεδρος/Κυβερνήτης (Sosai) της Dai Nippon Butoku Kai. Έτσι η DNBK κατέληξε ως η ποιο περίβλεπτη αρχή καθοδηγούμενη από τους σημαντικότερους Ιάπωνες δασκάλους όλων των πολεμικών τεχνών/συστημάτων και έτσι μετατράπηκε σε κέντρο εκπαίδευσης, έρευνας, πιστοποίησης, και δημοσιότητας των πολεμικών τεχνών.

Το 1899, το Butoku Den ξαναχτίστηκε στο Κιότο προκειμένου να γίνει το κέντρο της εθνικής προσοχής για την επάνοδο της δόξας, και των υψηλών προδιαγραφών για κάθε εξασκούμενο στις πολεμικές τέχνες.

Το 1911, ιδρύθηκε το Bujutsu Senmon Gakko (Busen - 武術専門学校)　(Επαγγελματικό Σχολείο/Εκπαίδευση Πολεμικών Τεχνών) στα πλαίσια των δραστηριοτήτων της Dai Nippon Butoku Kai με σκοπό να διευθύνει/κατευθύνει την εθνική πιστοποίηση και επαγγελματική εκπαίδευση όλων των Ιαπωνικών πολεμικών τεχνών. Το 1930, τα επίσημα αρχεία της Εθνικής Κυβέρνησης σχετικά με τους ειδικούς στις πολεμικές τέχνες, ανέφεραν περισσότερους από 2.500.000 κατόχους μαύρης ζώνης και περισσότερους από 25.000 ειδικούς υψηλού βαθμού γνώστες των 8 κύριων πολεμικών τεχνών.

Η DNBK αντιμετώπισε την ποιο θορυβώδη περίοδο της ιστορίας όταν έμελε να γίνει η χείρα βοηθείας για τη διατήρηση του εθνικού ενδιαφέροντος. Το 1938, η Εθνική Βουλή ενέκρινε Ειδική Επιτροπή για την Προαγωγή του Budo ενώ το 1942, η DNBK έγινε μέρος του Κυβερνητικού κορμού και διευθύνονταν μέσα από την άμεση και υπό στενή συνεργασία διοίκηση του Υπουργείου Παιδείας, του Υπουργείου Υγείας, του Υπουργείου Ναυτικού, του Υπουργείου Άμυνας και του Υπουργείου Εσωτερικών.  Το Αρχηγείο της DNBK βρίσκονταν στον Ναό Heian ενώ αργότερα μεταφέρθηκε στο Υπουργείο Υγείας. Ως αποτέλεσμα αυτής της εξουσιοδότησης από την Κυβέρνηση, η DNBK ήλεγχε την Ομοσπονδία της την Φυσική Αγωγή Μαθητών κ Στρατιωτικών, το Αρχηγείο Kodokan, την Nippon Kobudo Association, την All Japan Kendo Federation, ενώ προήγαγε το Jukendo, Shagekido (την τέχνη του τυφεκιοφόρου), το Kendo, το Judo και όλα τα Kobudo από όλη τη χώρα. Αυτή όμως η υπερβολική μετατροπή έφτασε στο τέλος της εξαιτίας πολιτικών και στρατιωτικών ομάδων επιρροής και προκάλεσε τον οργανωτικό της "θάνατο".  Το 1946, η Ανώτατη Δια-Συμμαχική Διοίκηση και το Γεν. Αρχηγείο των Ενόπλων Δυνάμεων των ΗΠΑ, έπαυσαν την DNBK εξαιτίας της στρατιωτικής/πολεμικής εκπαίδευσης και ανάγκασε στην οργανωτική διάλυση, εξορία και εκδίωξη όλων των αξιωματούχων, δήμευση όλων των περιουσιακών στοιχείων και κατάργηση όλων των δραστηριοτήτων Budo.

Μετά την Συνθήκη Ειρήνης του Σαν Φραγκίσκο το 1951, η Ιαπωνία ανάκτησε τη κυριαρχία της.  Το 1953, ανασυστάθηκε η σημερινή Dai Nippon Butoku Kai ανοίγοντας ένα νέο κεφάλαιο και νέο φιλοσοφικό όραμα. Ο μετέπειτα Hanshi, Kumao Ohno ήταν σημαντικός παράγοντας σε αυτή την προσέγγιση μέσα από τη θέση του Αντιπροέδρου κάνοντας την οργάνωση για άλλη μία φορά βιώσιμη στο πεδίο του Budo.  Η Αυτού Εξοχότητα Jigo Higashi Fushimi, Ανώτατος Ηγούμενο του Ναού Shorenin στο Κιότο, αδελφός της Αυτοκράτειρας  Kotaigo του Αυτοκράτορα of Emperor Hirohito ονομάστηκε Πρόεδρος της Νέας Οργάνωσης και αργότερα αναγνωρίστηκε ως Κυβερνήτης της DNBK.

Το νέο αξίωμα της DNBK ήταν η διατήρηση των κλασικών πολεμικών τεχνών και παράδοσης δίνοντας έμφαση στην επάνοδο της πολιτιστικής κληρονομιάς, της κληρονομιάς και των αρχών της κουλτούρας των πολεμικών τεχνών και να προάγει την εκπαίδευση και την κοινωνική προσφορά μέσω της άσκησης στις πολεμικές τέχνες. Το Butoku Sai (武徳祭 - Φεστιβάλ Πολεμικών Τεχνών) διοργανώνεται κάθε χρόνο στο Κιότο στο butokuden στις 29 Απριλίου ημέρα γενεθλίων του Αυτοκράτορα Showa. Κατά τη διάρκεια αυτού του γεγονότος εκατοντάδες διαπιστευμένα μέλη συμμετέχουν σε αυτό το ετήσιο εορταστικό γεγονός.

Το 1965, ο Hiroyuki Tesshin Hamada έφερε την παράδοση της Dai Nippon Butoku Kai στην Ανατολική ακτή των ΗΠΑ. Το 1972, με την παρότρυνση του μετέπειτα Hanshi Kumao Ono και του Αρχηγείου της οργάνωσης (Honbu), ιδρύθηκε η πρώτη δδιεύθυνση/οργάνωση της DNBK έξω από την Ιαπωνία. Η έδρα της ορίστηκε στη Βιρτζίνια της Ανατολικής ακτής των ΗΠΑ και το 1985 (ακριβώς μετά το butokusai στο Κιότο) τελικά ιδρύθηκε η διεύθυνση της DNBK στις ΗΠΑ υπό τον Hiroyuki Tesshin Hamada. 

Το 1992 το Αρχηγείο της DNBK ίδρυσε επίσημα την International Division (国際支部) υπό την ηγεσία του Tesshin Hamada ο οποίος είχε και την ευθύνη για όλα τα μέλη εκτός Ιαπωνίας και το 1994, στο Λονδίνο διοργανώθηκε το πρώτο διεθνές εκπαιδευτικό σεμινάριο.

Το 1992, και στις εγκαταστάσεις του Πανεπιστημίου Old Dominion πραγματοποιήθηκε το 1ο Παναμερικανικό Butoku Sai  όπου 20 Hanshi καθώς και λοιποί επικεφαλείς από το Αρχηγείο (Honbu) συμμετείχαν σε μία έξοχη τελική επίδειξη. 

Το 1998, στις εγκαταστάσεις του Πανεπιστημίου Old Dominion πραγματοποιήθηκε το άνευ προηγουμένου 1ο Παγκόσμιο Butoku Sai με περισσότερους από 250 αθλητές/εκπαιδευόμενους -κατόχους μαύρων ζωνών- από 10 χώρες οι οποίοι συμμετείχαν σε ένα ιστορικό γεγονός. Ο Αντι-κυβερνήτης Jiko Higashi Fushimi -ανιψιός του Αυτοκράτορα Αkihito- ηγείτο της αποστολής του Αρχηγείου η οποία αποτελείτο από 22 μέλη. Οι συμμετέχοντες επέδειξαν όλες τις πολεμικές τέχνες όπως Kendo, Jujutsu, Naginata, Jojutsu, Iaido, Sojutsu, Aikido, Karatedo, και Kobudojutsu. Η όλη διαδικασία ακολούθησε το τελετουργικό που προβλέπεται για μία τέτοια ιστορική οργάνωση πολεμικών τεχνών.  Το 2001, στο Manchester του Ηνωμ, Βασιλείου, πραγματοποιήθηκε το 1ο Αγγλικό Butokusai όπου αρκετοί budoka από διάφορα κράτη της Ευρώπης έδωσαν το παρών.

Το 2000-2001 επίσης η  DNBK International Division υποστήριξε τη διοργάνωση του 1ου Butoku Sai Καναδά στην πόλη Burlington, καθώς επίσης και το σεμινάριο στην πόλη Midwestern των ΗΠΑ, στην California καθώς και πολλά άλλα γεγονότα σχετικά με την προώθηση της ιδέας της Dai Nippon Butoku Kai.

Το 2002 το 2ο World Butoku Sai πραγματοποιήθηκε στο Butokuden στο Κιότο (Ιαπωνία) σε συνδυασμό με το 40ο All Japan Butoku Sai καθώς και την 30η επέτειο της λειτουργίας του κλάδου DNBK των ΗΠΑ και της 10ης επετείου της λειτουργίας της Διεθνούς Διεύθυνσης της DNBK. Περίπου 450 Yudansha συγκεντρώθηκαν στο Κιότο για να δώσουν το σήμα της Δύναμης της DNBK και να σφυρηλατήσουν την δύναμη του ομαδικού πνεύματος όλων των μελών. Το γεγονός αποτέλεσε την υπεύθυνη θέση/δήλωση της DNBK προς όλο τον κόσμο των Budo ότι η διατήρηση της κλασικής παράδοσης είναι διαρκής δύναμη και μαζί με το πάθος για τελειότητα δεν είναι κατώτερο ουδεμιάς άλλης ιδέας.

Το 2004, το Διεθνές Butoku Sai Νέων πραγματοποιήθηκε στο Κιότο (Butokuden) με κορυφαίους μαθητές από την Ιαπωνία, Καναδά και Γερμανία. Τον ίδιο χρόνο στις εγκαταστάσεις του Πανεπιστημίου Old Dominion πραγματοποιήθηκε το All America Butoku Sai υπό την επίβλεψη κορυφαίων Δασκάλων από το Αρχηγείο (Hombu) όπως ο Hanshi Nakada, ο Hanshi Kuwahara καθώς επίσης και άλλων υψηλόβαθμων Δασκάλων από κλασικά Bujutsu. Ήταν το μεγαλύτερο διεθνές γεγονός/διοργάνωση μέχρι εκείνη τη στιγμή με περισσότερους από 500 συμμετέχοντες να λαμβάνουν μέρος. Επίσης, ήταν η πρώτη φορά όπου ο Κλάδος των Νέων συνεργάστηκε/συμμετείχε στο κυρίως γεγονός του Butoku Sai.

In 2005, Portugal Rensei Taikai was held in Tenchi Dojo of Sintra Portugal with tremendous enthusiasm of international participation.  Also, Budo Seminar was conducted in Madrid Spain.

Το 2006, το Budo Seminar έλαβε χώρα στην περιοχή Chartres της Γαλλίας και το 1ο επίσημο Belgium Butoku Sai το οποίο πραγματοποιήθηκε στις Βρυξέλλες όπου κορυφαίοι συμμετέχοντες από όλη την Ευρώπη συγκεντρώθηκαν σε μία μεγάλη γιορτή του BUDO. Ειδικό μήνυμα απέστειλε ο Βασιλιάς του Βελγίου Αυτού Μεγαλειότητα ΑΛΒΕΡΤΟΣ ΙΙ.

Το 2006, το Rensei Taikai πραγματοποιήθηκε στο Τορόντο του Καναδά με περισσότερους από 200 συμμετέχοντες από 10 κράτη.

Το 2007, το First World Youth Butoku Sai από την DNBK International Division

Το 2008, το 3ο World Butoku Sai στο Κιότο (Ιαπωνία) στην έδρα της Οργάνωσης το Butokuden.

Το 2009, το Rensei Tai-Kai στην Αθήνα (Ελλάδα)